นางสาวภัทราภรณ์ พุทธรักษา BLOG 2

                                                                                             ประวัติส่วนตัว

    

                       ชื่อ : นางสาวภัทราภรณ์  พุทธรักษา
                    ชื่อเล่น :  เฟิร์น 
                    เกิดเมื่อวันที่ : 17  ธันวาคม  พ.ศ. 2543
                    อายุ  : 18  ปี
                    หมู่เลือด :  O (โอ )
                    สีที่ชอบ : ดำ ชมพู
                    คติประจำใจ :  ไม่สูงต้องเขย่ง  ไม่เก่งต้องขยัน
                                  
                           บล็อกนี้นะคะเราก็จะมาบรรยายตัวตนของเราให้ทุกคนได้รู้กัน  ถึงแม้ทุกคนอาจจะไม่อยากรู้ก็เถอะ  แต่เรามีความตั้งใจและจริงจังมากๆ ที่จะมาบรรยายให้ตัวเองดูดีที่สุด ผ่าม!! ไม่ใช่เนอะ 555 เอาล่ะไม่พูดมากเสียเวลา ถ้าทุกคนอยากรู้กันแล้วก็ไปดูกันเลย go go

                                      อันยองง สวัสดีเราชื่อภัทราภรณ์  พุทธรักษา ชื่อเล่น เฟิร์น  ชื่อเล่นของเราที่จริงมีความเป็นมานะ ที่จริงแล้วเราชื่อว่าน้ำหวาน แต่แม่บอกว่าพอตั้งชื่อนี้ปุ๊ปเราก็ร้องไห้จ้าาเลย แม่ก็เลยคิดว่าเราอาจไม่ชอบชื่อนี้แม่ก็เลยเปลี่ยนชื่อใหม่ไปเรื่อยๆ แต่เราก็ยังร้องอยู่ แต่พอแม่พูดชื่อว่าเฟิร์น เราก็หยุดร้อง แม่ก็เลยตั้งชื่อนี้ให้ เป็นไงชื่อนี้ได้มาไม่ง่ายเลยนะจ้ะ555  เราเป็นคนที่มีนิสัยดีมากกก ร่าเริงแจ่มใส ยิ้มเก่ง กินเก่ง และยังเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมอีกด้วย 

                                      นี่คือครอบครัวเราเองง พ่อเราหล่อมากถึงแม้จะ 60 แล้วก็เถอะ แม่ก็งามนามก็เพราะ ด้วยความที่พ่อกับแม่หน้าตาดี นั่นจึงทำให้เราหน้าตาดีไปด้วย อ่ะไม่ใช่ (ขอโทษนะคะ555) เรามีพี่น้องที่หน้าตามาบล็อกเดียวกันทั้งหมด 3 คน เราเป็นคนสุดท้อง พ่อกับแม่และก็พี่คนโต(คนที่ใส่ชุดสีน้ำเงิน)ทำงานบริษัท พี่คนกลาง (เสื้อขาว กระโปรงเทา) ใกล้เรียนจบแล้วกำลังฝึกสอนอยู่นางเรียนครูประถมวัย  และเราที่น่ารักที่สุดในบรรดาพี่น้องกำลังศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 1 คณะครุศาสตร์เอกภาษาไทย

                                            นี่คือมายเฟรนนของเราเอง อยู่ๆก็มาสนิทกันได้ยังไงก็ไม่รู้ รู้แต่ว่ามีความบ้าบอพอเป็นกัน  เราสนิทกันเร็วมากเสมือนเคยรู้จักกันมาตั้งแต่ชาติปางก่อน555 ด้วยความที่มีอะไรคล้ายๆกัน ความชอบก็คล้ายๆกัน และยังผ่านอะไรมาด้วยกันมาหลายๆอย่าง จึงรู้สึกว่านี่คือเพื่อนของเราที่เราจะต้องจับมือกันก้าวผ่าน 5 ปีนี้ไปให้ได้ 555 รักๆ
                    

                                                                                       

                                                                        เอาล่ะมาดูความสามารถพิเศษของเราบ้างง

             รูปนี้เป็นตอนเราเรียนมัธยม เราเป็นนางรำและเป็นแดนเซอร์ในวงดนตรีลูกทุ่งของโรงเรียน ตอนนั้นเราเข้าเรียนม.1 ที่โรงเรียนจะให้เลือกชมรม ตอนนั้นพี่สาวคนกลางอยู่ชมรมนาฏศิลป์ นางแต่งชุดสวยๆ และได้ไปแข่งนู่นนี่ต่างจังหวัด เรารู้สึกอยากเป็นแบบนั้นบ้าง เราก็เลยตัดสินใจเข้าชมรมนาฏศิลป์ ตั้งแต่เข้าชมรมมา คุณครูได้สอนเราเรียนรู้ทุกอย่าง สิ่งที่ไม่เคยทำเราก็ได้ทำ จากตอนนั้นที่เราทำอะไรก็ไม่เป็นไปซะทุกอย่าง แต่มาวันนี้้เรารำเป็น เต้นเป็น นั่นคือสิ่งที่เราภาคภูมิใจเป็นอย่างมากที่อย่างน้อยตัวเรานั้นก็มีความสามารถติดตัว






      รูปนี้เราไปเต้นวงดนตรีลูกทุ่งของโรงเรียน > >

มีความใส่วิกไปอีก เต้นไปก็คันหัวไป

   





< <  รูปนี้เราได้เต้นหลีดในงานกีฬาสีโรงเรียน เราได้เป็นหลีดตั้งแต่ม.1 ยันม.6 ด้วยความที่ไม่มีใครเต้นก็ต้องเต้นเอง 

แข่งศิลปหัตถกรรมวงดนตรีลูกทุ่ง

          

       เวลาว่างเราชอบเล่นโทรศัพท์  อ่านนิยายและรูปนี้ เป็นนิยายที่เรา > > ชอบ  ที่จริงก็มีหลายเรื่องเลยที่ชอบเพราะเราเป็นคนที่อ่านนิยายมาตั้งแต่เด็กๆ เราเสียเงินไปกับนิยายเยอะมาก  และเราเป็นคนที่ติดนิยายหนักมากวันๆนึงเราอ่านนิยาย 2-3 เล่ม คืออ่านตั้งแต่เช้าถึงมืดค่ำเวลากินข้าวก็ยังนั่งอ่านเลย  จนโดนแม่ดุเลยว่าตั้งใจอ่านหนังสือเรียนให้ได้เท่ากับนิยายก็ดี 555 แต่ตอนนี้ก็เบาลงบ้างแล้ว เพราะเรียนหนักจึงไม่ค่อยมีเวลาอ่านเท่าไหร่

                         เอาล่ะมาดูศิลปินที่เราชอบกัน นี่คือเอพิ้งค์ (Apink)  เป็นเกิร์ลกรุ๊ป Kpop ของประเทศเกาหลีใต้ และแฟนคลับวงนี้มีชื่อว่า  แพนด้า ( Panda ) ซึ่งเราก็เป็นหนึ่งในนั้น  เราติดตามวงนี้มาตั้งแต่ม.2  ตอนนั้เราชอบเพลง My My มาก  ชอบเสียงดนตรีแล้วก็ท่าเต้น  เราฝึกซ้อมเต้นอยู่ที่บ้านจนแม่ทักว่าอยู่ๆทำไมถึงลุกมาเต้นแอโรบิก นั่นก็ทำให้เราคิดว่าทักษะการเต้นหนูแย่ขนาดนั้นเลยรึ 

          

เพลง My My - Apink

                               รูปนี้เป็นตอนที่เราไป Fan Meeting  ของ Apink  เป็นครั้งแรกที่ได้เจอ รู้สึกดีใจมากๆ ตัวจริงสวยกันสุดๆ  ตอนนั้นอยากไปมาก เพราะ Apink ไม่ค่อยได้มาไทย ตอนนั้นจำได้เลยว่าเราไปวิ่งแข่งกับคนอื่น เพื่อจะดู Apink  ขึ้นรถตู้หลังจากแสดงเสร็จพอวิ่งไปถึง Apink ก็เดินออกมาพอดี และคือเห็นแบบใกล้มากๆๆ พวกเขายิ้มแล้วก็โบกมือบ๊ายบายให้เรา ตอนนั้นก็โอ๊ยฉันนอนตายตาหลับแล้ว555

 

                       และนี่เพลง I'm in love  เป็นเพลงที่เราชอบฟังมาก เพราะเป็นเพลงช้าๆสบายหู เราชอบฟังตอนกลางคืนเพราะเหมือนเป็นเพลงกล่อมนอนอ่ะ  ส่วนตัวแล้วไม่ค่อยชอบฟังเพลงที่มีดนตรีหนักๆเท่าไหร่ เราชอบเพลงที่สบายหู แนวช้าๆหวานๆมากกว่า

                

                     สถานีต่อไปเราจะมาแนะนำอาหารที่เราชอบกิน ด้วยความที่เราไม่แพ้อะไรสักอย่างนั่นทำให้เราได้ลิ้มรสอาหารทุกรูปแบบ นั่นคือความโชคดีของเรา หุหุ แต่เราจะยกมาแค่อย่าง 2 อย่าง

    

นี่ก็คือข้าวผัดกะเพราหมูกรอบไข่ดาว > >
ถึงแม้มันจะดูเป็นอาหารธรรมดาแต่ก็เป็นอาหาร
จานเดียวที่ฮิตสุดๆ 

     










< < นี่คือสุกี้น้ำทะเล เป็นอาหารที่เราชอบอันดับแรกๆเลย น่ากินใช่มั้ยล่ะ











เราชอบน้ำโกโก้ กาแฟ  มากๆๆน้ำแบบที่มีสีสันไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ > >       
อย่างเค้กก็จะเป็นแค่ช็อกโกแลต หรือรสกาแฟเท่านั้น คือไม่รู้ตัวเองเป็นอะไร บางครั้งก็อยากลองเปลี่ยนรสบ้างแต่เอาจริงๆมันก็ไม่ได้ อย่างเพื่อนเซอไพรส์วันเกิด ซื้อเค้กส้มมา เราไม่แตะเลย คือเราก็รู้สึกผิดอ่ะเนอะ ก็ขอโทษเพื่อนไป

                 


                         และสุดท้ายความฝันของเรา ความฝันของเราคือการเป็นคุณครู เราตั้งใจที่จะสอบเข้ามาเรียนครูให้ได้ การที่เราจะมาเรียนเป็นครูนั้นมันไม่ง่ายเลย ต้องมีกฎระเบียบ ความรับผิดชอบ ความมีวินัย ต้องฝึกฝนหาความรู้และพัฒนาตัวเอง บางครั้งมันเหนื่อย มันท้อ ทุกอย่างมันหนักไปหมด แต่เราถอยได้มั้ย ไม่ได้ ที่เราทำทุกอย่างก็เพื่อตัวเราและครอบครัว ถึงแม้มันจะหนักแค่ไหนถ้าเรามีความตั้งใจและความพยายาม เราว่าอีกไม่ไกลหรอก ที่เราจะอยู่ในจุดที่เราภาคภูมิ เราอยากเรียนจบใส่ชุดข้าราชการให้พ่อแม่ภูมิใจ และบอกพ่อกับแม่ว่า หนูเป็นครูแล้วนะ นึกถึงตอนนั้นมันก็รู้สึกดีใจมากๆๆ แต่ตัดมาตอนนี้ก่อน เห้อ ไอ้เฟิร์นจะตายมั้ยนิ 555


                    ก็จากที่กล่าวมาทั้งหมดเราก็พยายามบ่งบอกความเป็นตัวเองให้ทุกคนได้รู้  เราก็ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่าน ถึงแม้มันจะดูไม่ค่อยมีอะไร แต่มันก็พิเศษสำหรับเรานะ อิอิ ก็ขอบคุณนะคะที่อ่านมาถึงตรงนี้ คัมซานีดาา อันยองง > <